Blog serie: Smart Skills@Scale Insights

Dit onderzoek richt zich op de vraag hoe cognitieve ondersteuningssystemen (CAS) in de productie zo kunt ontwerpen en implementeren dat ze het werkproces verbeteren en het werk voor operators prettiger maken. Het richt zich op het ontwikkelen van een duidelijke en bruikbare ontwerpmethode die inzichten uit sociotechniek (MSTS), human-centered design (HCD) en systems engineering combineert. De aanpak is ontwerpgericht: eerst wordt er een methode ontwikkeld op basis van theorie, die vervolgens wordt getest, aangepast en gevalideerd in drie opeenvolgende en verschillende productiesystemen. Op dit moment werken we aan casus 2 waarin we op basis van inzichten van de eerste casus een doorontwikkeling van de methode testen. Deze methode verzamelt behoeftes in werk en productieprocessen, vertaalt deze samen met stakeholders naar een oplossingsrichting voor een cognitief ondersteuningssystem, en ontwerpt en test samen met belanghebbenden concrete functies en systeemvereisten van het cognitieve ondersteuningssysteem. Het resultaat is een praktisch raamwerk dat bedrijven helpt bij het ontwerpen van ondersteuningssystemen die effectief zijn in de praktijk en goed aansluiten bij het werk van operators en het productieproces.

Dit onderzoek richt zich op de vraag hoe de combinatie van visualisatiemodaliteit (elektronische werkinstructies vs. augmented reality) en mate van adaptiviteit (aangepast vs. aanpasbare ondersteuing) in cognitieve ondersteuning de leerprocessen, prestaties en werkbeleving van onervaren assemblagemedewerkers beïnvloedt. Het doel is om te bepalen welke vorm van ondersteuning het snelst leidt tot vaardigheidsopbouw, de beste stabiele prestaties oplevert en tegelijkertijd een goede werkervaring biedt. Om dit te onderzoeken is een between-subject experiment uitgevoerd met drie groepen: EWI-adapted, AR-adapted en AR-adaptable. Deelnemers zonder assemblage-ervaring voerden meerdere assemblagetaken uit, waarbij hun taakduur, fouten en ervaren kwaliteit van arbeid werden gemeten. De aanpak combineert het analyseren van leercurves (voor skill acquisition en time-to-plateau) met het vergelijken van prestaties op stabiel niveau en vragenlijsten over werkbeleving. Op deze manier geeft het onderzoek inzicht in welke vorm van cognitieve ondersteuning het meest effectief en wenselijk is voor een specifieke doelgroep in assemblagewerk.